Jestem już spakowana i gotowa na jutrzejszy wyjazd do Szpitala Klinicznego im. profesora A. Grucy w Otwocku. Jutro wreszcie będę wiedzieć kiedy pozbędę się mojego złomka. Już nie mogę się tego doczekać, bo od początku września stał się on już trochę dokuczliwy. Od dwóch tygodni chodzę już całkowicie bez kul. Wygląda to trochę komicznie, bo kiedy chodzę bez kul to poruszam się jak kaczka. Dzieje się tak, ponieważ kolano w aparacie nie zgina się przy chodzeniu tak jak bez aparatu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz